• De Döschkassen - Boyens Medien

    Swatte Löckers överall

    Hebbt Ju dat ook mitkreegen? Düsse Week hebbt Forschers to’n ersten Mol ’n Swatted Lock fotografeert. Ganz swatt is dat Lock. Muttst di wunnern.

    Un düssed Lock is bannig wiet wech vun de Eer, in’n ganz annere Galaxie. De Forschers hebbt ook vertellt, mit wat för’n grooten Opwand se dat Foto knipst hebbt, op dat so’n Lichtkring to sehn is. In’e Merrn vun dat Licht süht man nix. Dat is dat Lock. Dull!
    Overs ick glööv, so’n grooten Opwand harrn se gor ni drieven musst. De harrn de Teleskope gor ni in’t All, sünnern eenfach op de Eer richen kunnt, denn mi dücht, dat dat hier in Europa jüst so’n swatted Lock gifft. In düssed Lock ward Dag un Nacht Geld rinschüffelt un goode Ideen un op’t Letzt‘ ook dat Vertruun vun de Börgers in de Politik.

    Un jüst as bi de Swatten Löckers in’t Weltall, ut de je ni mol mehr Licht rutkümmt, kümmt ut düssed Lock in Europa ook nix mehr rut, wat dor erstmol bin sitt.

    Jo, mi geistert mol weller de Brexit dör’n Kopp. Dat dat mit den Utritt vun de Briten ut de EU an 29. März nix warrn wurr, dat kunn man ook ganz ohn‘ Experten un Glaskugeln vörutsehn.

    Vörgüstern hett Merkel seggt, dat se för’n „flexibeln Uttrittstermin“ is, wat den Brexit angeiht. Dat mutt man sick mol vörstelln. 
    Dorbi weet doch intwüschen jedet Kind, dat in de Politik blots noch een Sook flexibel is, un dat is dat Ümsetten vun de Verspreeken, de uns vör jede Wohl mokt ward.

    Bi düssen Brexit harrn se nu to Utnohm mol ’n ganz eenfachen Opdrag vun’t Volk, den se ümsetten schulln. Un zack stellt sick rut, dat se ni ümsetten künnt oder wüllt, wat dat Volk wählt hett. Demokratie weer güstern veellicht mol. Hüüt is Kaspertheoter in Hollywood-Format.

    Mi fallt in düsse Doog jümmers weller wat in, wat Volker Pispers mol seggt hett: Wenn man glöövt, dat Volksvertreders dat Volk vertreden doht, denn glöövt man ook, dat Zitroonfalters Zitroon falten doht.
    Mi dücht, ick mutt mi langsom mol ’n anner’d Hobby sööken. Dat mach man sick je ni mehr mit ankieken. Vellicht köff ick mi bilütten ook ’n Teleskop…

    In düssen Sinn

    Verrückte Tieden

    De Politikers in Europa mokt je ’n ganzen Barg för uns, ne. Se sorgt to’n Bispeel dorför, dat England jümmers noch ’n beten länger in de EU blifft, un överhaupt kümmert se sick in Momang je üm de Tied, de wi hebbt. De Sommertied meen ick, also dat Klocken vördreihn, so as vöriged Weekenenn. Dormit schall nu bald schluss ween.
    So richti eeni sünd se sick dor overs noch ni över. Se weet noch ni, wat wi denn op Duuer de Sommertied hebben schüllt oder doch leever de Normole? Man weet dat ni.
    In Westen vun Spanien un in Portugal wurrn se dat ni so scheun finnen, denn wurr dor in Winter nömli erst Klock teihn de Sünn opgohn. Hmm. Wat kann man dor moken.
    Ick bün je för mien eegened Modell, to dat ick „Individual-Tied“ segg. Bi düssed Tied-Modell kann jeder sick de Klock so henstelln, as he dat hebben mach.
    Un dat geiht so: Wenn man to’n Bispeel Klock söben op de Arbeid ween schall, denn kann man de Tied Klock süss nochmol op dree trüch- un sick sülms ümdreihn. Un wenn man denn Klock söben op de Arbeid ankümmt, denn stellt man de Klock fuurts op negen, denn kann man nömli direkt mit de Fröhstückspaus‘ anfangen – op de Ämter mokt se dat sogor al, glööv ick. Klock teihn dreiht man de Tied denn op twölf un mokt erstmol Meddag. Achteran stellt man de Klock op dree, denn brukt man vör de Kaffepaus‘ gor ni erst vun Disch opstohn – dat schont je ook „Ressourcen“. Un wenn denn ni so veel los is, stellt man de Klock op süss, schrifft sick noch’n Överstunn op un mokt Fierobend. Wenn man obends noch in’t Kino will, denn stellt man de Klock op acht. So mutt man ni so lang tööven bet de Film anfangt. Annere mokt to de Tied denn veellicht jüst Fröhstück oder se slöppt al lang.
    Tscha un wenn dat morns klock teihn in Spanien noch düster is, denn stellt man de Klock even op halvi veer, merrn in de Nacht, un allns is weller in de Reeg. Jo. Dat gefallt mi. Ick glööv, ick warr mien Modell mol de Herrschopen bi de EU vörslogen, denn passt de Tied ook beter to all den annern verrückten Krom…
    In düssen Sinn

    Fruchtfleesch verdeeln

    Fruchtfleesch verdeeln

    Lüüd, wat gifft dat ’n Barg Wöörd op de Welt. Veele Wöörd kinnt man je gor ni – oder noch ni. Kinnt Ju dat ook, dat man ’n Woord ni kinnt, overs so deiht, as wenn man dat doch kinnt, dormit dat ni pienli ward?

    Denn is man an nicken un deiht so, as wenn man genau bescheed weet. Ganz besünners geiht mi dat so mit all de nieden Wöörd, de je tomeist op Ingelsch anflattert kümmt. Ingelsch is je anschien’d dat niede Düütsch. Bilütten sünd dat ingelsche Wöörd, de man in England oder Amerika gor ni kinnt. Tominst ni in densülbigen Tosomhang. „Handy“ för Ackersnacker is so’n Woord. Dat kinnt man in England ni as Telefoon för ünnerwegens. De seggt dor wat anners to. Oder „Mobbing“. Heuert sick ingelsch an, is dat overs ni. De Briten un de Amis weet gor ni wat man will, wenn man vun Mobbing snackt.

    Na jo. Mutt man ni verstohn. Een Woord, vun dat ick lang ni wusst heff, wat dat bedüüden deiht, is „Podcast“. Ick heff overs jümmers so dohn, as wenn ick wusst heff, wat meent is.

    Irgendwann heff ick denn begreepen, dat dat so’n Datei to’n Anheuern in Internet is, de man sick ook rünnerloden kann.

    Is je ganz praktisch. Man kann sick dat denn anheuern, wenn man Tied un Lust dorto hett.

    Un nu heff ick sogor mien eegen‘ Podcast op de Sied vun Boyens Medien. Ick bün al ganz opgereegt. Nu kann ick mi sülms rünnerloden, wenn ick dat will. Overs nu wull ick ook ganz genau weeten, wat Podcast heet. Dat heet overs gor ni Audio-Version to’n Daunloden. 

    Dat ingelsche Woord „Pod“ hett ganz veele ünnerscheedliche Bedüüdung‘. Pod heet to’n Bispeel „Fruchtfleesch“. Un „Cast“, dat heet „verdeel’n“.

    Dor weer ick vun alleent ni op komen. Dat hangt wohrschienli mit de Firma Äppel tosom, de dat erfunnen hett. Ick will je overs keen Fruchtfleesch verdeeln, sünnern mien Döschkassen. Un dorüm segg ick sülms to mien Döschkassen-Podcast nu „Podkassen“ Dat Woord gifft dat op Ingelsch twor ni un ook ni op Düütsch, overs mi gefallt dat. Denn also veel Spoß bi’t Heuern vun mien Podkassen…

    In düssen Sinn

    No’t Kino oder ni?

    Bilütten goh ick ganz gern mol no’t Kino. Gern mit anner Lüüd, so dat man achteran noch över den Film snacken kann un an leevsten in een vun de lütten Kinos mit blots een Saal, vun de je noch so’n poor in uns‘ Gegend sünd. 
    Dat gifft an un för sick gor nix Bestimmted, wat ick mi besünners gern ankiek. Mol is dat ’n Drama, mol wat Lustiged, mol wat mit veel Fantasie oder ook mol wat Gruseliged. 
    Tomeist sett ick mi in’n Film, wenn in de Zeidung steiht oder wenn in’t Radio seggt ward, dat sick dat lohnt oder ook wenn ’n Fründin oder’n Fründ to mi seggt: „Dat kiek di mol an, ward di gefalln!” 
    Dat gifft overs ook Lüüd, de mi hunnertperzentig dorvun afbringen künnt, no’t Kino to loopen.
    Un dat sünd de, de een praktisch den ganzen Film vun vöör bet achter vertellt.
    Un wat amüseert se sick dorbi. Se sülms hebbt denn wiss jede Explosioon un jede dramatische Szene för’t binnere Oog. 
    Dat kriegt man je overs vun buten gor ni mit, wenn man ehr toheuert.
    Natüürli tellt düsse Oart vun Vertellers een ook all de Nooms vun de op, de in de Film vörkümmt – annerlei, wat se wichti sünd oder ni.
    Un dat duuuuert. Wenn nix dormang kümmt, denn kriegt man ook noch to weeten, wat bi den Film allns in Afspann stohn hett.
    Liekers – ick lot ehr vertelln, wenn ick jüst Tied to’t Toheuern heff. 
    To’n een mokt ehr dat je so veel Spoß un to’n annern vertell ick sülms je ook’n ganzen Barg – denn mutt ick ook mol toheuern könen. 
    Blangbi spoor ick dorbi af un an ook noch bored Geld. So’n Kinobesöök mit Popkoorn un wat to drinken, de kost’ je ook jümmers ’n poor Euro. 
    Verpassen doh ick an un för sick ook nix – annerlei wat ick mi ’n Film sülms ankiek oder wat ick mi em blots vertelln lot.
    Liekers much ick doch all de, de mi tokünfti ’n Film vertelln wüllt, üm een Sook beeden: Künnt Ju to de näste Vertellstünn ni ook’n beten Popkoorn mitbring‘. Un wenn Ju mi den Film bi mi to Huus vertellt, denn wurr ick ook ’n Beer statt ’n Bruus nehm‘. Fohrn mutt ick denn je ni mehr…
    In düssen Sinn